
شنوایی سنجی یکی از مهم ترین روش ها برای مراقبت از سلامت گوش و پیشگیری از مشکلات شنوایی است. این آزمایش ساده، اطلاعات ارزشمندی درباره عملکرد شنوایی در اختیار ما می گذارد و به شناسایی اختلالات در مراحل اولیه کمک می کند. انجام منظم آن، علاوه بر حفظ توانایی شنیدن، کیفیت ارتباطات، یادگیری و زندگی روزمره را بهبود می بخشد و به افراد در مراقبت هوشمندانه از گوش هایشان کمک می کند.
در این مقاله از مجله سلامتی بیمارستان با انواع تست های شنوایی، مراحل انجام، نکات مهم و توصیه های کاربردی برای مراقبت از شنوایی آشنا خواهید شد.
دسترسی سریع:
Toggle
شنوایی سنجی یا ادیومتری، یک آزمون پزشکی برای ارزیابی قدرت شنیداری فرد است. در این تست، میزان توانایی گوش در شنیدن صداهای مختلف با شدت و فرکانس های متفاوت اندازه گیری می شود. نتیجه تست شنوایی می تواند مشخص کند فرد دچار کم شنوایی است یا خیر، و اگر مشکلی وجود دارد، شدت و نوع آن چه میزان است.
این آزمایش توسط متخصص شنوایی شناسی یا ادیولوژیست انجام می شود و ابزار اصلی آن دستگاهی به نام ادیومتر است. ادیومتر قادر است صداهایی در فرکانس ها و شدت های مختلف تولید کند تا واکنش شنوایی فرد ارزیابی شود.
شنوایی نقش بسیار مهمی در زندگی اجتماعی و فردی انسان دارد. کاهش شنوایی می تواند باعث مشکلاتی مثل اختلال در یادگیری، کاهش تمرکز، افسردگی و حتی انزوا شود. به همین دلیل، آزمایش شنوایی به عنوان یک روش تشخیصی و پیشگیرانه اهمیت بالایی دارد. برخی دلایل اهمیت این تست عبارتند از:

شنوایی سنجی فقط برای افرادی که دچار مشکل شنوایی هستند انجام نمی شود. در واقع همه افراد در سنین مختلف ممکن است نیاز به این تست داشته باشند. برخی از مهم ترین گروه هایی که باید تست شنوایی انجام دهند عبارتند از:
| نوع تست | توضیحات |
|---|---|
| ادیومتری تون خالص | شنیدن صداهای مختلف و ثبت نتیجه در ادیوگرام |
| شنوایی سنجی گفتاری | سنجش توانایی شنیدن و درک کلمات و جملات |
| تیمپانومتری | بررسی سلامت گوش میانی و پرده گوش |
| OAE | ارزیابی عملکرد حلزون گوش (مخصوص نوزادان) |
| ABR | بررسی عصب شنوایی و ساقه مغز (نوزادان یا افرادی که قادر به همکاری در تست های معمول ندارند) |
آزمایش شنوایی روش های مختلفی دارد که هر کدام برای هدف خاصی استفاده می شوند. مهم ترین تست ها عبارتند از:
این روش رایج ترین تست شنوایی است. در این تست فرد باید صداهایی با شدت و فرکانس مختلف را از طریق هدفون بشنود و پاسخ دهد. نتیجه این آزمون در قالب یک نمودار به نام ادیوگرام ثبت می شود.
در این روش به جای صداهای ساده، کلمات یا جملات برای فرد پخش می شود و توانایی او در شنیدن و درک گفتار ارزیابی می شود.
این تست برای بررسی سلامت گوش میانی و عملکرد پرده گوش استفاده می شود. با تغییر فشار هوا در گوش، واکنش پرده گوش ثبت می شود.
این تست مخصوص بررسی عملکرد حلزون گوش است و معمولا برای نوزادان به کار می رود. در این روش پاسخ های صوتی تولید شده توسط حلزون اندازه گیری می شوند.
این تست فعالیت الکتریکی عصب شنوایی و ساقه مغز را در پاسخ به صداها بررسی می کند. معمولا برای نوزادان یا افرادی که قادر به همکاری در تست های دیگر نیستند استفاده می شود.

افت شنوایی می تواند به صورت موقت یا دائمی رخ دهد و شناخت تفاوت آن ها برای پیشگیری و درمان مناسب اهمیت دارد. افت شنوایی موقت معمولا ناشی از عواملی مانند گرفتگی گوش، تجمع مایع، سرماخوردگی یا قرارگیری کوتاه مدت در معرض صداهای بلند است و اغلب با گذر زمان یا درمان های ساده بهبود می یابد.
در مقابل، افت شنوایی دائمی معمولا ناشی از آسیب به گوش داخلی، سلول های مویی حلزون یا عصب شنوایی است و معمولا برگشت پذیر نیست. در این حالت، استفاده از سمعک، کاشت حلزون یا برنامه های توانبخشی شنوایی برای بهبود کیفیت شنیدن ضروری است.
شناخت این تفاوت به افراد کمک می کند تا در صورت مشاهده علائم کاهش شنوایی، سریع تر به متخصص مراجعه کنند و از پیشرفت مشکل جلوگیری نمایند.

معاینه شنوایی فرایند ساده ای دارد و معمولا بدون درد و ناراحتی انجام می شود. مراحل کلی آن عبارتند از:
تشخیص انواع اختلالات شنوایی نقش کلیدی در مراقبت از سلامت گوش دارد. با انجام شنوایی سنجی، می توان مشکلات شنوایی را به دقت شناسایی کرد و مشخص کرد که آسیب در گوش خارجی، میانی، داخلی یا مسیر عصبی شنوایی رخ داده است. شناخت نوع و شدت کم شنوایی، مسیر درمانی مناسب، استفاده از سمعک یا نیاز به توانبخشی شنوایی را تعیین می کند. این تشخیص به پیشگیری از عوارض اجتماعی، آموزشی و شغلی ناشی از کاهش شنوایی کمک می کند.
نتایج تست شنوایی به صورت نموداری به نام ادیوگرام ارائه می شود. در این نمودار شدت و فرکانس صداها ثبت می شوند و مشخص می شود فرد چه میزان افت شنوایی دارد. بر اساس نتایج، کم شنوایی به چند دسته تقسیم می شود:
یکی از مهم ترین کاربردهای سنجش شنوایی، بررسی شنوایی نوزادان است. اختلالات شنوایی مادرزادی اگر به موقع تشخیص داده نشوند، می توانند باعث مشکلات جدی در رشد گفتار و یادگیری کودک شوند. به همین دلیل توصیه می شود تمامی نوزادان در بدو تولد تحت غربالگری شنوایی قرار بگیرند.
در کودکان نیز در صورت مشاهده علائمی مانند عدم واکنش به صداها، تاخیر در گفتار یا مشکل در تمرکز باید حتما تست شنوایی انجام شود.

با افزایش سن، احتمال بروز کم شنوایی بیشتر می شود. این مشکل می تواند کیفیت زندگی افراد را تحت تاثیر قرار دهد. انجام تست شنوایی به صورت دوره ای برای بزرگسالان، مخصوصا سالمندان، بسیار ضروری است. با تشخیص به موقع می توان از ابزارهایی مانند سمعک برای بهبود شنوایی استفاده کرد.
در محیط های کاری پر سروصدا، ارزیابی شنوایی کارکنان با استفاده از تست شنوایی سنجی ضروری است. این تست به شناسایی اثرات نویز محیط کار بر شنوایی افراد کمک می کند و می تواند نقش پیشگیرانه در کاهش آسیب های شنوایی ایفا کند.
نتایج ادیومتری برای تصمیم گیری درباره استفاده از سمعک یا درمان های دیگر اهمیت دارد. شنوایی شناس با تحلیل نمودار ادیوگرام و نتایج تست شنوایی سنجی، میزان کاهش شنوایی را ارزیابی کرده و بهترین روش درمانی را پیشنهاد می کند.
هزینه شنوایی سنجی بسته به نوع تست، مرکز درمانی و تجهیزات استفاده شده متفاوت است. برخی از بیمه ها بخشی از هزینه این تست را پوشش می دهند. به طور کلی هزینه آزمایش شنوایی در مقایسه با اهمیت آن برای سلامت گوش بسیار مناسب است.
مطالب پیشنهادی👇
شنوایی سنجی یکی از مهم ترین روش های تشخیصی برای بررسی وضعیت گوش و شنوایی است. این تست ساده و بدون درد، اطلاعات ارزشمندی درباره سلامت گوش می دهد و می تواند به تشخیص زودهنگام مشکلات شنوایی کمک کند.
انجام تست شنوایی در نوزادان، کودکان، بزرگسالان و سالمندان اهمیت زیادی دارد. با این تست می توان کم شنوایی را به موقع شناسایی و اقدامات لازم برای درمان یا استفاده از سمعک را انجام داد.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علائم کم شنوایی دارید، توصیه می شود هرچه زودتر به یک مرکز شنوایی سنجی معتبر مراجعه کنید.
در کودکان سالم، انجام شنوایی سنجی سالانه ضروری نیست، مگر اینکه علائم خاصی مانند مشکل در یادگیری، تاخیر گفتاری یا عدم واکنش به صداها مشاهده شود.
برخی داروها ممکن است حساسیت گوش را موقتا تغییر دهند. بنابراین بهتر است قبل از آزمایش با شنوایی شناس درباره داروهای مصرفی مشورت کنید.
شنوایی سنجی می تواند بیشتر کم شنوایی های انتقالی و حسی-عصبی را شناسایی کند، اما برخی اختلالات پردازش شنوایی مرکزی نیاز به تست های تکمیلی و تخصصی دارند.
شنوایی سنجی مستقیم وزوز گوش را تشخیص نمی دهد، اما می تواند به شناسایی افت شنوایی مرتبط با وزوز کمک کند و مسیر درمانی مناسب را پیشنهاد دهد.